High Hopes- Pink Floyd

هنگام جوانی، آنسوی افق آنجا

در دنیایی از مغناطیس و معجزات می زیستیم

اندیشه هایمان مدام و بی مرز پرسه میزد

زنگ ناقوس جدایی آغاز شده بود

درسراسر جاده طولانی و پایینتر از گذرگاه

آیا هنوز در دوراهه دیدار میکنند؟

دسته ی ژنده پوشی که گامهایمان را دنبال می کردند

پیش از آن که زمان رویا هایمان را ببرد، می دویدند

انبوهی از جانوران کوچک را بر جای مینهادند

می کوشیدند مارا به زمین بدوزند

به یک زندگی دست خوش  پوسیدگی آهسته

سبزه،سبز تر تو

نور نورانی تر بود

شبهای شگفتی

دوستان دورمان بودند

به فراسوی خاکستر سوزان پل های پشت سرم می نگرم

به یک نظر ،که طرف دیگر پل چقدر سبز بود

گام هایی که به پیش برداشته شد، دوباره در خوابگردی به پس نهاده شد

با نیروی موجی خواب آلود کشیده می شدیم

بر بلندایی رفیع

با پرچم در اهتزاز به بلندیهای  سرگیجه آور آن دنیای رویائی رسیدیم

تا ابد در چنگال اشتیاق و بلند پروازی

عطشی هست که هنوز سیراب نشده

چشمان خسته ما هنوز به سوی افق بال می گشاید

هرچند بارها از این راه رفته ایم

سبزه سبز تر بود

نور نورانی تر بود

و مزه شیرین تر

شبهای شگفتی

دوستان دورمان بودند

چه بامدادان درخشانی است

آب جاریست

رود بی پایان

تا ابد الي ابد

Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun
Along the long road and on down to the causeway
Do they still meet there by the cut
There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide
At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed up world

****

Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

ترانه ي "اميدهاي بزرگ" از البوم "ناقوس جدايي"
ترجمه از م.ازاد و فرخ تميمي
لينك دانلود رو داشته باشيد!D: تقصير بلاگفائه.

http://dc393.4shared.com/download/pybetB0R/11-Pink-Floyd---High-Hopes.mp3?tsid=20111111-191009-c952ce79

Leave out all the rest

 

یه ترانه ی خیلی زیبا دوباره از لینکین پارک:

leave out all the rest

امیدوارم دوست داشته باشید.

I dreamed I was missing
You were so scared
But no one would listen
Cause no one else cared

After my dreaming
I woke with this fear
What am I leaving
When I'm done here

So if you're asking me
I want you to know

[Chorus]
When my time comes
Forget the wrong that I've done
Help me leave behind some
Reasons to be missed

And don't resent me
And when you're feeling empty
Keep me in your memory

Leave out all the rest
Leave out all the rest
[End Chorus]

Don't be afraid
I've taken my beating
I've shed but I made

I'm strong on the surface
Not all the way through
I've never been perfect
But neither have you

So if you're asking me
I want you to know

[Chorus]
When my time comes
Forget the wrong that I've done
Help me leave behind some
Reasons to be missed

Don't resent me
And when you're feeling empty
Keep me in your memory

Leave out all the rest
Leave out all the rest
[End Chorus]

Forgetting
All the hurt inside
You've learned to hide so well

Pretending
Someone else can come and save me from myself
I can't be who you are

[Chorus]
When my time comes
Forget the wrong that I've done
Help me leave behind some
Reasons to be missed

Don't resent me
And when you're feeling empty
Keep me in your memory

Leave out all the rest
Leave out all the rest

Forgetting
All the hurt inside
You've learned to hide so well

Pretending
Someone else can come and save me from myself
I can't be who you are
I can't be who you are
 

پ.ن: به دوستی که از بیرجند نظر خصوصی دادند: من جوابتون رو به ادرس ایمیلی که داده بودید فرستادم اما از شما جوابی دریافت نکرده ام. اگر پیغامم نرسیده این اي دي منه:s_shegefty 

طرحی که از تو دارم، شبیه یک پرنده ست

فیلم‌های سیاه و سفید سال‌های دور پر از دویدن‌های زنان و مردانی‌ست که برای خداحافظی از قطاری، دیر می رسند. پر از تصویر کسانی که، با دستی بالا گرفته و فریادی بی صدا، دوان دوان و سکندری خوران پشت پنجره ی آخرین خاطره ات کوچک می شوند و جا می مانند.
پر از نامه های زیر پا افتاده و نخوانده مانده، پر از کسانی که می شد از مقابل هم عبور کنند به جای پشت سر.
حرف‌های نگفته، رازهای بر ملا نشده، پر از آرزوهایی که اسیر شرم شدند، قربانی وجدان.
می گویند درام یعنی وقتی که کسی انگیزه ای دارد و در مسیرش قدم بر‌می‌دارد و به مانع می‌خورد. می گویند فیلم‌ها این‌جاست که شروع می‌شوند. وگرنه لطفی ندارند. خالی‌اند و بی‌فایده.
مهم نیست. سرانجام قصه‌های زیادی حاصل لحظه‌ی غفلت یا اقبال یا اتفاق‌ است. قهرمان و عشق و مسیر، اسیر دست قضا و قدرند و گاهی کاری‌ش نمی‌توان کرد.

اما تو آزادی. تو لا به لای همین افسوس‌های مرسوم هم آزادی. بی این‌که بنا باشد من یا دیگری بزرگوارانه این نشان را به تو عطا کنیم. تو آزادی و آزادی تو ربطی به آن‌چه من از آن دم بزنم و درکش کنم ندارد. تو آزادی، چون آزادیت مثل آزادی من تلاشی ناشیانه نیست. درون توست. و از خودت شروع می‌شود.
تو به چشم من نقض قوانین بی‌رحم زیبایی درامی. تو قهرمان بزرگِ هیچ چیز نخواستنی. پا به مسیر نمی‌گذاری و موانع را بی‌معنی می‌کنی و نیازی به برانگیختن احترام نداری و باز داستان‌ات، لا اقل برای من ارزش هزار بار شنیدن را دارد.
رهایی‌ات، فکر کردن به رهایی‌ات، من را به دنیا امیدوار می کند.
پس تو را همیشه آزاد می خواهم. و آزاد دوستت دارم.
تصویر زنده و رنگین‌ات هیچ وقت پشت سرم کوچک نمی شود، دست نیاز و ناچاری‌اش بالا نیست و سکندری نمی‌خورد.
تصویر زنده و رنگین‌ات همیشه روی مبلی تک نفره لمیده، دستش را روی شکمش گذاشته و بلند می خندد، از خنده به هوا لگد می‌زند و هیچ وقت صاحبِ تنگ نظر نگاه پر از قضاوت را حتی نمی‌بیند. من را هم، که دور می‌شوم، و به بی‌قیدی مهربانانه‌ات می‌بالم. همیشه.

spotlight:ترانه عليدوستي